Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2009

Singin' in the Rain..

Τριτη βραδυ, Σερρες, το κρυο σπαει κοκκαλα και ο Γ. mολις εχει σηκωθει απο τον υπολογιστη. Ειναι 2.30 το βραδυ, σχετικα νωρις για τον ηρωα μας αλλα ας οψεται που εχει πρωινο μαθημα, διαβασμα και ενα σωρο δουλειες να κανει. Εχει ξαπλωσει, εχει γλαρωσει και πανω που ειναι ετοιμος να πεσει στην αγκαλια του Μορφεα ακουγεται μουσικη απο πανω.

Δεν δινει σημασια, θα το κλεισουν λεει βραδυ ειναι τι στο καλο? Περναει ενα λεπτο περναει δευτερο περναει τριτο και η μουσικη οχι μονο δεν σταματα αλλα δυναμωνει.
Ταραζεται ο μικρος Γ. Αλλαζει πλευρο και προσπαθει να συνεχισει τον υπνο του. Ξαφνικα η μουσικη δυναμωνει και ακουγεται καθαρα και ξαστερα απο το πανω οροφο:

«Άσ' την να λέει, άσ' την να λέει
εκείνη μόνο ξέρει, και μέσα της θα κλαίει».

Και καπου εδω ειναι η ωρα για το καθιερωμενο φλας μπακ.